vso-mon
літаратура

Структура напісання праекта эксперыментальнай пляцоўкі

  • Конева Ала Генадзьеўна, намеснік загадчыка па ВМР

Для расійскага адукацыі настаў час
эксперыменту, непарыўна звязанае з
мадэрнізацыяй адукацыі, асноўнымі вынікамі
якога сёння з’яўляюцца: рознабаковае
развіццё сеткі адукацыйных устаноў,
забеспячэнне варыятыўнасці адукацыйных
працэсаў; стымуляванне творчасці і
інавацыйнай дзейнасці педагогаў.

Праца ДОУ ў эксперыментальным рэжыме
абумоўлівае сістэматычнае
удасканаленне зместу і метадаў
выхавання і навучання дашкольнікаў,
павышэнне кваліфікацыі педагогаў, а таксама
арганізацыю псіхолага-педагагічнага
асветы бацькоў.

Працаваць у эксперыментальным рэжыме прэстыжна
для дашкольнай установы, але ці заўсёды
новаўвядзенні так неабходныя дзецям і супрацоўнікам?
Здараецца, якая праводзіцца дзейнасць ператвараецца
ў цяжар для радавога педагога, не разумелага да
канца яе мэты і прадугледжвае, што гэта
чарговае мерапрыемства для галачкі, якое
толькі перашкаджае спакойна працаваць.

Вельмі важна, каб эксперымент стаў сродкам
развіцця і дапамог прыцягнуць інтэлектуальныя і
матэрыяльныя рэсурсы для вырашэння праблем
дашкольнай адукацыі.
Эфектыўнасць эксперыментальнай дзейнасці
шмат у чым абумоўліваецца выкананнем
паслядоўнасці асноўных этапаў
эксперыменту.

этапы
эксперыментальна-даследчага цыклу

Прытрымліванне логіцы навуковага даследавання,
захаванне этапаў яго працэдуры,
дакументаванне ўсіх крокаў і афармленне
вынікаў — безумоўна, неабходныя, але
пачынаць трэба з пісьменнага складання
праграмы.

Істотнай характарыстыкай прагнастычнай
функцыі з’яўляецца распрацоўка праграмы
эксперыменту.

Прыкладная структура праекта
праграмы эксперыментальнай
дзейнасці


пункт праграмы

змест

Пытанне для адказу

1.тэма эксперыментуНазва эксперыментуЯк называецца эксперымент?
2.Аўтар-выканаўца або кіраўнік
эксперыменту
Прозвішча, імя, пасада, вучонае званне, адрас,
тэлефон
3Навуковы кіраўнік эксперыменту або
кансультант
Прозвішча, імя, пасада, вучонае званне, адрас,
тэлефон або назва органа кіравання, які мае
права даваць дазвол на правядзенне
эксперыменту і падзяляе адказнасць
за яго вынікі.
4.актуальнасць тэмыЦяжкасці, праблемы, супярэчнасці
практыкі з якіх выцякае неабходнасць
эксперыменту па дадзенай тэме
Што не задавальняе, у чым складаецца
праблемная сітуацыя?
Што хацелася б змяніць?
Чаму дадзеную праблему трэба ў цяперашні час
вывучаць?
5аб’ект даследаванняМежы даследаванні і змены
практыкі
Што даследуецца? якія межы
педагагічнага ўздзеяння? якая вобласць
змены практыкі?
6прадмет даследаванняЎласцівасці, адносіны, функцыі,
выдзяляюцца ў аб’екце; частка аб’екта,
якая раскрываецца ў дадзеным эксперыментальным
даследаванні
Пра што ў аб’екце эксперыментавання
будзе атрымана новае веданне? На што ў аб’екце
эксперыментавання будзеце ўздзейнічаць?
Як разглядаецца аб’ект, а менавіта: якія
ўласцівасці, часткі, адносіны, функцыі вылучаюцца ў
аб’екце?
7.мэта эксперыменту1) Чаканы вынік педагагічнай
дзейнасці, выяўлены ў пазітыўных
зменах у выхаванцах, якія з’явіліся
дзякуючы эксперыментальнай распрацоўцы.
Што хочаце змяніць у выхаванцы?
Якія якасці асобы хочаце выхаваць у
дашкольнікаў за кошт эксперыментальных дзеянняў,
якія здольнасці хочаце развіць?
Якія змены ў навучанасці дзіцяці
мяркуеце?
2) Чаканы вынік прадстаўляны ў
форме: метадычных рэкамендацый, распрацовак
заняткаў, планаў, аўтарскіх праграм,
канцэптуальных палажэнняў, прынцыпаў, тэхналогій,
распрацаванай сукупнасці умоў і інш.
Што хочаце распрацаваць і апрабаваць?
Што хочаце стварыць у выніку эксперыменту?
Які вынік хочаце атрымаць у
эксперыменце?
8задачыДзеянні па дасягненню прамежкавых
вынікаў, накіраваных на дасягненні мэты.
Якія дзеянні неабходна здзейсніць
для таго, каб дасягнуць мэты эксперыменту?
Якія прамежкавыя вынікі неабходныя для
дасягнення мэты?
Якія крокі трэба зрабіць для дасягнення мэты?
9гіпотэзаНавукова-абгрунтаванае лагічнае
здагадка адносна спосабу рэалізацыі
ідэі і задумы эксперыменту, сукупнасць
уздзеянняў, сістэма мер па рэалізацыі задач
эксперыменту, максімальна падрабязна выкладзеная
мадэль-новаўвядзенне, за кошт якой чакаецца
атрымаць больш высокія вынікі
адукацыйнага працэсу.
Што будзеце правяраць?
У чым складаецца Ваша здагадка пра тое, як
магчыма рэалізаваць ідэю і задуму
эксперыменту? Якія кіраўнікі ўздзеяння
мяркуеце па рэалізацыі задач эксперыменту?
10дыягнастычны інструментарыйСродкі ацэньвання вынікаў
эксперыменту: анкеты, тыпы інтэрв’ю,
дыягнастычныя задання, эксперыментальныя
дыдактычныя матэрыялы
З дапамогай чаго будзе ажыццяўляцца
кантроль за вынікамі? З дапамогай якога тыпу
заданняў будзе правярацца выніковасць
эксперыменту?
11Крытэрыі ацэнкі чаканых вынікаўПрыкметы, або параметры, на падставу
якіх праводзіцца ацэнка эфектыўнасці
эксперыментальнай распрацоўкі.
Што будзе ацэньвацца ў ходзе
эксперыменту, якія прыкметы ў змене
стану выхаванцаў? Па якіх параметрах
будзе адсочвацца выніковасць
эксперыментальных матэрыялаў? як
мяркуецца фіксаваць, дыягнаставаць,
якія змены адбыліся ў выхаванцах?
12тэрміны эксперыментуЧас пачатку і меркаванага
завяршэння эксперыменту
Якая працягласць эксперыменту?
13этапы эксперыментуЧасткі вызначаюць прамежкавыя
вынікі эксперыменту і паслядоўнасць іх
дасягненні
Якія прамежкавыя вынікі і ў
якой паслядоўнасці мяркуюцца для
дасягнення мэты?
14Прагноз магчымых негатыўных
наступстваў
Запаволенне тэмпаў праходжання тым,
адхіленне ад базавага кампанента зместу
адукацыі, змена адукацыйных мэтаў і
пр., якая правакуе негатыўнае змяненне ў
выхаванцах.
Якія магчымыя адмоўныя
наступствы?
15Спосабы карэкцыі, кампенсацыі
негатыўных наступстваў
Кіраўнікі ўздзеяння з боку
эксперыментатара, што ўстараняюць негатыўныя
наступствы.
Якія канкрэтныя дзеянні могуць
кампенсаваць адмоўныя наступствы
эксперыменту? Як можна кампенсаваць
адмоўныя наступствы?
16Склад удзельнікаў эксперыментуПедагагічны калектыў, які ўдзельнічае
у эксперыменце па гэтай тэме. вызначэнне
кантрольнай групы.
Хто ўдзельнічае ў эксперыменце?
17функцыянальныя абавязкіразмеркаванне функцыянальных
абавязкаў усіх асобаў якія ўдзельнічаюць у
эксперыменце
Хто за што адказвае ў эксперыменце?
18база эксперыментуГрупа выхаванцаў, асобная
ўзроставая група, паралель, усе дашкольную
адукацыйную ўстанову
На якой кантынгенце праводзіцца
эксперымент?
19тып эксперыментуКанстатуе, пошукавы,
фарміруе
Які тып эксперыменту Вы
ажыццяўляеце?
20Форма прадастаўлення вынікаў
эксперыменту для масавай практыкі
Артыкул, справаздачу, метадычныя
рэкамендацыі, праграма і інш.
У якой форме будуць апісаны вынікі
эксперыменту?
21Навукова-метадычная забяспечанасць
эксперыменту
Пералік эксперыментальных матэрыялаў
для педагогаў, кіраўнікоў, выхаванцаў
Якая забяспечанасць эксперыменту
навукова-метадычнымі распрацоўкамі

Распрацоўка праекта эксперыменту дазваляе
пазбегнуць на практыцы шматлікіх памылак і скараціць
Падчас эксперыменту. Так як педагагічны
эксперымент праводзіцца з жывымі людзьмі, ён
ставіцца да найбольш адказным відах
эксперыментальнай дзейнасці.

этапы арганізацыі
доследна-эксперыментальнай дзейнасці ў ДОУ

I. Падрыхтоўча-інфармацыйны:

— выпрацоўка функцыянальнага ўяўленні аб
праблеме, ідэі і прадмеце эксперыменту;
— абмеркаванне на пасяджэнні савета педагогаў
пытання аб мэтазгоднасці стварэння
эксперыментальнай пляцоўкі на базе ДОУ і
вызначэнне яе тэматыкі;
— стварэнне савета эксперыменту
(Навукова-метадычная рада) і яго дзейнасць па
падрыхтоўцы канцэпцыі і праграмы эксперыменту;
— выяўленне ўзроўню кампетэнтнасці педагогаў
па праблеме эксперыменту;
— вывучэнне педагогамі-эксперыментатарамі
гісторыка-псіха-лога-педагагічнай літаратуры і
дакументаў па тэме даследавання;
— арганізацыя спецыяльнай падрыхтоўкі педагогаў
да працы ў эксперыментальным рэжыме;
— падбор крытэрыяў і правядзенне першаснага
маніторынгу для канстатуючую частку
эксперыменту, аналіз атрыманых дадзеных.

II. Падрыхтоўча-дакументальны:

— распрацоўка і карэктыроўка лакальных актаў
па кіраванні эксперыментам (Палажэнне аб савеце
эксперыменту, Палажэнне аб навукова-метадычным
савеце, Палажэнне аб майстар-класе, Палажэнне аб
часовым творчым калектыве і да т.п.);
— карэкціроўка (у выпадку неабходнасці)
службовых інструкцый і інструкцый па АД і ТБ
удзельнікаў доследна-эксперыментальнай
дзейнасці;
— падрыхтоўка праспекта эксперыменту і
зацвярджэнне яго на пасяджэнні вышэйшага
калегіяльнага органа ДОУ (канферэнцыя, агульнае
сход);
— распрацоўка паэтапнага плана ОЭР ў
адпаведнасці з праспектам;
— ўнясенне карэктыў у праграму развіцця і
гадавы план ДОУ (або распрацоўка новых);
— падрыхтоўка выступу педагогаў на пасяджэнні
экспертнага савета адпаведнага ўзроўню
(Рэгіён, горад);
— зацвярджэнне праспекта
доследна-эксперыментальнай дзейнасці на
пасяджэнні экспертнай рады адпаведнага
ўзроўню (рэгіён, горад);
— камплектаванне фонду даведачных дапаможнікаў і
інфармацыйных матэрыялаў па праблеме
эксперыменту, уключаючы электронныя носьбіты і
інтэрнэт;
— стварэнне метадычных службаў эксперыменту
(Маніторынгу, інфармацыйна-метадычная,
медыка-псіхолага-педагагічная,
сацыяльна-педагагічная);
— арганізацыя працы па стварэнні метадычнага
комплексу эксперыменту (перспектыўныя планы,
аўтарскія праграмы і методыкі, метадычныя
рэкамендацыі, дыдактычныя дапаможнікі і да т.п.).

III. функцыянаванне эксперыментальнай
пляцоўкі:

— арганізацыя эксперыментальнай работы ў
адпаведнасці з планам кожнага этапу;
— распрацоўка і адбор крытэраў эфектыўнасці
доследна-эксперыментальнай дзейнасці для
правядзення маніторынгу;
— правядзенне маніторынгу на кожным этапе
эксперыменту, які ўключае ў сябе даследаванне
маральнага клімату калектыву педагогаў,
выхаванцаў, іх бацькоў з мэтай аказання
дапамогі ў карэкцыі і арганізацыі камфортнасці;
— выяўленне эмацыйна-апасродкаваных
адносін дзяцей: вызначэнне ўзроўню
эмацыйнай абстаноўкі ў групе дзіцячага саду (Волкаў
Б.С.
Метады вывучэння псіхікі дзіцяці. М., 1994);
— дыягностыка наяўнасці страхаў у дзяцей (рагоў
Е.І.
Настольная кніга практычнага псіхолага
у адукацыі. М. 1995);
— назіранне за праявамі адэкватнага
паводзін дзяцей (Псіхолага-педагагічны
часопіс. Хабараўск, 2000. № 2);
— узровень самаацэнкі дашкольнікаў (Марцінкоўскі
Т.Д.
Дыягностыка псіхічнага развіцця дзяцей.
М., 1977). Выяўленне дзяцей з нізкім самаацэнкай,
для якіх характэрныя: трывожнасць,
няўпэўненасць у сабе, часам — агрэсіўнасць;
— методыка вызначэння мадэлі ўзаемадзеяння
педагога з дзіцем (ПУПах І.В., Пужаева Я.З.,
Сакалова І.Ю.
здароўезберагальных тэхналогій
у адукацыйна-выхаваўчым працэсе. М., 2001).
Выяўленне ўзроўню задаволенасці педагога ад
працы з дзецьмі;
— назіранне за паводзінамі дзяцей у розных
сітуацыях зносін (Смірнова Е. О. асаблівасці
зносін з дашкольнікамі. М., 2000). вызначэнне
ўзроўню зносін дзіцяці;
— тэставы апытанне педагогаў і бацькоў,
які выяўляе іх прадстаўлення адзін пра аднаго як пра
партнёрах па выхаванні дзяцей (Арнаутава Е.П. педагог
і сям’я. М., 2002). Выяўленне прычын, якія могуць
актывізаваць заснаваныя на ўзаемным
супрацоўніцтве адносіны паміж педагогамі і
бацькамі;
— тэст для педагогаў на вызначэнне
канфліктнасці, пабудаваны на палажэнні аб
вядучай ролі аднаго з паўшар’яў галаўнога мозгу
(Арнаутава Е.П. Педагог і сям’я. М., 2002);
— апытанне бацькоў па методыцы В.У. Бойка (Арнаутава
Е.П.
Педагог і сям’я. М., 2002). выяўленне ступені
ўзгодненасці эмацыйнага і
паводніцкага (практычнага) адносіны
бацькоў да дзяцей;
— экспрэс-методыка «Эфектыўнасць зносін»
(Рыхтуемся да атэстацыі. СПб., 1999);
— мадыфікаваны Н.Г. Хітрова рысуначнае тэст
«Дзелавыя сітуацыі» С. Розенцвейг (Энцыклапедыя
псіхалагічных тэстаў / Пад рэд. А.А. Карэліна. М.,
1997);
— метад соцыяметрычнай вымярэнняў (выданне —
тое ж). Выяўленне міжасобасных узаемаадносін
у групе, вызначэнне яе цэласных характарыстык
і душэўнага стану асобнага чалавека;
— вызначэнне псіхалагічнага клімату групы
(Выданне — тое ж). Адлюстраванне ўзаемаадносін,
якія склаліся ў калектыве, характар ​​дзелавога
супрацоўніцтва, стаўленне да значным з’явам
жыцця;
— методыка вывучэння прывабнасці працы
як аднаго з паказчыкаў
сацыяльна-псіхалагічнага клімату (выданне —
тое ж). вызначэнне агульнага
эмацыйна-дынамічнага настрою, у якім
адбіваюцца ўсталявалася сістэма
узаемаадносін, пануючае сутнасьць ведаў,
задаволенасць працай, яе
прывабнасць, адзінства калектыўных і
асабістых мэтаў, ступень сумяшчэння афіцыйных і
неафіцыйных узаемаадносін на
прынцыповай і дзелавой асновах.

Заўвага. Прапанаваны прыкладны пералік
методык і тэстаў, з якіх педагог-псіхолаг ДОУ
мае магчымасць абраць патрэбнае. Разам з тым
савет эксперыменту (навукова-метадычная рада)
ДОУ распрацоўвае і адаптуе (у выпадку
неабходнасці і мадыфікуе) свой пакет методык
і тэстаў, які адлюстроўвае асаблівасці ОЭР:

— неабходная карэктоўка
эксперыментальнага працэсу на аснове
вынікаў маніторынгу;
— вядзенне педагогамі дзённіка
эксперыментальнай работы;
— правядзенне комплекснай
медыка-псіхолага-педагагічнай дыягностыкі
удзельнікаў адукацыйнага працэсу (дзеці,
педагогі, бацькі) ва ўмовах працы ў
эксперыментальным рэжыме;
— правядзенне сістэматычных абследаванняў
удзельнікаў з мэтай выяўлення дынамікі змены
значэнняў асноўных паказчыкаў адукацыйнай
дзейнасці, а таксама сацыяльных наступстваў
эксперыменту;
— фіксацыя стану ВОП і вызначэнне
тэндэнцый яго змены;
— узаемадзеянне з заснавальнікам і незалежнымі
экспертамі па праблемах эксперыменту.

IV. абагульняючы:

— апрацоўка дадзеных, апісанне вынікаў,
суаднясенне іх з мэтамі і задачамі;
— складанне пісьмовага справаздачы для органаў
розных узроўняў кантролю эксперыментальнай
работы;
— складанне тэкстаў дакладаў да
навукова-практычным канферэнцый, радам
педагогаў і г.д .;
— падрыхтоўка матэрыялаў для публікацыі ў
часопісах «Дашкольная выхаванне», «Кіраванне
ДОУ »,« Абруч », газетах« Дашкольная адукацыя »
(Дадатак да газеты «Першага верасня»), «Дзіцячы
сад з усіх бакоў »і іншых расійскіх і
рэгіянальных выданнях;
— выданне метадычных дапаможнікаў па тэме
эксперыменту, апрабаваных інтэграваных і
аўтарскіх праграм, перспектыўных планаў і да т.п.

V. Распаўсюд
доследна-эксперыментальных распрацовак на
федэральнай, рэгіянальным і гарадскім узроўнях

Прапанаваная структура арганізацыі
эксперыментальнай работы носіць толькі
рэкамендацыйны характар. Але, абапіраючыся на яе,
калектыў дашкольнай установы любога рэгіёну
Расеі можа пабудаваць характэрную менавіта для
яго і якая ўлічвае рэгіянальныя асаблівасці
структуру.

літаратура:

  1. Сиденко А.С. Педагагічны эксперымент: ад
    ідэі да распрацоўкі. — М., 2001. — 61 с.
  2. Сиденко А.С., Новікава Т.Г. эксперымент у
    адукацыі. — М .: АПКиПРО, 2002. — 94 с.
  3. Фёдарава Л.А. Метадычныя рэкамендацыі па
    арганізацыі эксперыменту ў агульнаадукацыйнай
    установе / «Адміністратар адукацыі» № 11.




Внимание, только СЕГОДНЯ!

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *